Kur’ân-ı Kerîm’de Örnek Verilen Dualar

1. Tâhâ Suresi, 114. Ayet

“Gerçek hükümdar olan Allah yücedir. Sana vahyedilmesi tamamlanmadan önce Kur’an’ı okumakta acele etme ve ‘Rabbim! İlmimi artır’ de.”

2. Şu’arâ Suresi, 83-89. Ayetler

“(83) Rabbim! Bana hikmet ver ve beni salih kimseler arasına kat. (84) Bana, sonra gelecekler arasında iyilikle anılmak nasip eyle. (85) Beni Naim cennetinin varislerinden kıl. (86) Babamı da bağışla; çünkü o sapanlardandır. (87) İnsanların diriltileceği gün beni mahcup etme. (88) O gün ki ne mal fayda verir ne de oğullar! (89) Ancak Allah’a arınmış (selim) bir kalp ile gelenler müstesna.”

3. Tâhâ Suresi, 25-28. Ayetler

“(25) Musa dedi ki: Rabbim! Göğsümü ferahlat. (26) İşimi bana kolaylaştır. (27) Dilimdeki düğümü çöz, (28) Ki sözümü anlasınlar.”

4. Âl-i İmrân Suresi, 7-8. Ayetler

“(7) Sana Kitab’ı indiren O’dur. Onda, Kitab’ın temeli olan muhkem ayetler vardır; diğerleri ise müteşâbihtir. Kalplerinde eğrilik bulunanlar, fitne çıkarmak ve kendi arzularına göre yorumlamak için müteşâbih olanların peşine düşerler. Oysa onun gerçek anlamını ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olanlar (râsıhûn) ise: ‘Biz ona inandık, hepsi Rabbimizin katındandır’ derler. Bunu ancak akıl sahipleri düşünüp anlar. (8) Rabbimiz! Bizi hidayete erdirdikten sonra kalplerimizi eğriltme. Bize katından bir rahmet bağışla. Şüphesiz sen çok bağışlayansın.”

5. Neml Suresi, 15. Ayet

“Andolsun ki biz Davud’a ve Süleyman’a bir ilim verdik. Onlar: ‘Bizi mümin kullarının birçoğundan üstün kılan Allah’a hamdolsun’ dediler.”