Yeşaya 53:5-7 Pasajı İslam’a Neden Ters Düşer? Kur’ân-ı Kerîm Âyetleri Işığında Bir Değerlendirme

Yeşaya 53:5-7 pasajı, Tahrif edilmiş Hristiyan teolojisinde genellikle Hz. İsa’nın insanların günahları uğruna acı çektiği ve çarmıhta öldüğü inancıyla ilişkilendirilir. Pasajda şu ifadeler yer alır:

“Oysa, bizim isyanlarımız yüzünden yaralandı, bizim suçlarımız yüzünden o eziyet çekti. Esenliğimiz için gerekli olan ceza ona verildi. Bizler onun yaralarıyla şifa bulduk. O baskı görüp eziyet çektiyse de ağzını açmadı. Kesime götürülen kuzu gibi, kırkıcıların önünde sessizce duran koyun gibi açmadı ağzını.” (Yeşaya 53:5-7)

İslam’a göre bu pasajın Hz. İsa’nın insanların günahlarına kefaret olmak üzere öldüğü şeklinde yorumlanması, Kur’ân-ı Kerîm’in bildirdiği temel ilkelerle uyuşmaz.

1. İslam’da Her İnsan Kendi Günahından Sorumludur

Kur’ân-ı Kerîm’de herkesin kendi yaptıklarından sorumlu olduğu bildirilir.

Fâtır Suresi, 18. ayet:

“Hiçbir günahkâr başkasının günah yükünü yüklenmez. Yükü ağır gelen kimse, onu taşımak için başkasını çağırsa, bu çağırdığı akrabası da olsa, onun yükünden hiçbir şey yüklenmez. Sen ancak görmedikleri hâlde Rablerinden korkanları ve namazı kılanları uyarırsın. Kim arınırsa ancak kendisi için arınmış olur. Dönüş ancak Allah’adır.”

En’âm Suresi, 164. ayet:

“De ki: ‘Allah her şeyin Rabbi iken ben O’ndan başka Rab mi arayayım?’ Herkesin kazandığı yalnız kendisine aittir. Hiçbir günahkâr başkasının günah yükünü yüklenmez. Sonra dönüşünüz Rabbinizedir. O da ayrılığa düştüğünüz şeyleri size haber verecektir.”

İsrâ Suresi, 15. ayet:

“Kim doğru yolu bulursa ancak kendisi için bulmuş olur; kim de saparsa kendi aleyhine sapmış olur. Hiçbir günahkâr başkasının günah yükünü yüklenmez. Biz, bir peygamber göndermedikçe azap ediciler değiliz.”

Necm Suresi, 38-39. ayetler:

“Hiçbir günahkâr, başkasının günah yükünü yüklenmez. İnsan için ancak çalıştığı vardır.”

Bu ayetler, insanın başkasının günahı sebebiyle sorumlu tutulmayacağını bildirir.

2. Hz. İsa’nın Çarmıha Gerilmediği İnancı

Kur’ân-ı Kerîm, Hz. İsa’nın öldürülmediğini ve çarmıha gerilmediğini bildirir.

Nisâ Suresi, 157. ayet:

“Bir de inkâr etmeleri ve Meryem’e büyük bir iftirada bulunmaları ve ‘Biz Allah’ın Resulü Meryem oğlu İsa Mesih’i öldürdük.’ demeleri yüzünden (onları lanetledik). Oysa onu öldürmediler ve asmadılar. Fakat onlara öyle gibi gösterildi. Onun hakkında anlaşmazlığa düşenler, bu konuda kesin bir şüphe içindedirler. Bu hususta zanna uymaktan başka hiçbir bilgileri yoktur. Kesin olarak onu öldürmediler.”

Nisâ Suresi, 158. ayet:

“Bilakis Allah onu kendisine yükseltmiştir. Allah, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.”

Bu nedenle İslam, Yeşaya 53:5-7 pasajının Hz. İsa’nın çarmıhta öldüğü şeklindeki yorumunu kabul etmez.

3. Yeşaya Pasajı ve Tahrif

İslam’a göre önceki ilahî kitapların aslî vahiyleri Allah tarafından gönderilmiştir. Ancak Kur’ân-ı Kerîm’de bazı insanların Allah’ın sözlerini değiştirdiği bildirilir.

Bakara Suresi, 79. ayet:

“Kitabı elleriyle yazıp sonra onu az bir karşılığa satmak için, ‘Bu Allah katındandır.’ diyenlere yazıklar olsun! Elleriyle yazdıklarından dolayı vay hâllerine! Kazandıklarından dolayı vay hâllerine!”

Nisâ Suresi, 46. ayet:

“Yahudilerden bir kısmı kelimeleri yerlerinden değiştirirler. Dillerini eğip bükerek ve dine saldırarak, ‘İşittik ve karşı geldik’, ‘İşit, işitmez olası’ ve ‘Râinâ’ derler. Eğer onlar, ‘İşittik ve itaat ettik’, ‘Dinle’ ve ‘Bizi gözet’ deselerdi, kendileri için daha hayırlı ve daha doğru olurdu. Fakat inkârları sebebiyle Allah onları lanetlemiştir. Artık pek azı inanır.”

Bu ayetler, İslam geleneğinde tahrif meselesinin dayanakları arasında değerlendirilir. Yeşaya 53:5-7 pasajının Hz. İsa’nın çarmıhta öldüğü ve insanların günahlarına kefaret olduğu şeklindeki yorumu ise İslam tarafından kabul edilmez.

4. Allah’ın Affı ve Tevbe

Kur’ân-ı Kerîm, insanın günahlarından dolayı Allah’a yönelmesini ve bağışlanma dilemesini öğütler.

Nisâ Suresi, 110. ayet:

“Kim bir kötülük yapar yahut nefsine zulmeder de sonra Allah’tan bağışlanma dilerse Allah’ı çok bağışlayıcı, çok merhametli bulur.”

Furkân Suresi, 70. ayet:

“Ancak tövbe ve iman edip salih amel işleyenler başka. Allah onların kötülüklerini iyiliklere çevirir. Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhametlidir.”

İslam’a göre insan, Allah’a tövbe ederek bağışlanma diler. Allah dilediği kulunu bağışlar ve rahmeti geniştir.

5. İslam’da Asli Günah ve Vekâleten Kefaret Anlayışı Kabul Edilmez

İslam’da insan, başka bir kişinin günahıyla doğmuş sayılmaz. Kur’ân-ı Kerîm’de Hz. Âdem’in tövbesinin kabul edildiği bildirilir.

Bakara Suresi, 37. ayet:

“Derken Âdem, Rabbinden birtakım kelimeler aldı ve hemen tövbe etti. Çünkü Allah tövbeleri çok kabul eden ve çok merhamet edendir.”

İslam’a göre her insan kendi amellerinden sorumludur. İnsanların günahlarının bağışlanması için başka bir kişinin öldürülmesi gerektiği inancı kabul edilmez.

Sonuç: Yeşaya 53:5-7 Pasajına İslam’ın Bakışı

İslam’a göre her insan kendi günahından sorumludur. Kur’ân-ı Kerîm, Hz. İsa’nın öldürülmediğini ve çarmıha gerilmediğini bildirir. Yeşaya 53:5-7 pasajının Hz. İsa’nın insanların günahlarına kefaret olmak üzere öldüğü şeklinde yorumlanması bu nedenle İslam inancıyla uyuşmaz. İslam’da bağışlanma ve kurtuluş, Allah’a iman, tövbe ve salih amellerle ilişkilidir.