Sol Eldeki Alamet: Kitabü’l-Fiten’deki “Şâmetü’n-Nübüvve” Rivayeti
İslam eskatolojisinde ahir zaman hadiseleri, Mehdi’nin çıkışı ve ona zemin hazırlayacak olan siyah sancaklı ordular tasvir edilirken, lider kadronun fiziksel özelliklerine dair çok spesifik detaylar verilir. Bu detaylar arasında en dikkat çekici ve üzerinde sıklıkla durulan nişanelerden biri, peygamberlik mührüne atıfla “şâme” veya “hâl” olarak adlandırılan vücut benleridir. Yaygın literatürde bu alametlerin sağ elde, sağ omuzda veya sağ yanağında olduğu kabul görse de, Nuaym bin Hammad’ın Kitabü’l-Fiten adlı eserinin belirli nüshalarında bu işaret açıkça sol el (sol avuç içi) olarak kayıt altına alınmıştır.
Orijinal Metin, Türkçe Anlamı ve Kaynak Tarifi
Söz konusu rivayet, Nuaym bin Hammad’ın Kitabü’l-Fiten eseri esas alınarak hazırlanan dijital yazma metin havuzlarında 914. rivayet olarak geçmektedir. İlgili metnin orijinal Arapça ifadesi ve Türkçe anlamı şu şekildedir: Orijinal Arapça Metin:
“…عن علي رضي الله عنه قال: يلتقي السفياني والرايات السود فيهم شاب من بني هاشم في كفه اليسرى خال وعلى مقدمته رجل من بني تميم يقال له شعيب بن صالح…”
Türkçe Anlamı: “…Hz. Ali (r.a.)’dan rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Süfyanî ile Siyah Sancaklar karşılaşırlar. Siyah sancaklıların içinde Beni Haşim’den, sol avucunda (elinde) bir ben bulunan bir genç vardır. Ordusunun öncüsü (komutanı) ise Beni Temim’den Şuayb bin Salih denilen bir adamdır…”
Doğrudan Kaynak Linki: İslamî Yazma Eserler Arşivi – Kitabü’l-Fiten PDF(Cıa’ın kütüphanesindeki kaynağın linki) Kaynak İçi Tarifi: Yukarıdaki arşiv bağlantısında yer alan dökümanın 4. sayfasının son satırı ile 5. sayfasının ilk satırları arasına bakıldığında, Hz. Ali’den nakledilen 914 numaralı bu spesifik rivayete ulaşılmaktadır. Metinde açıkça “في كفه اليسرى خال” yani “sol avucunda/elinde bir ben (khâl) bulunan” ifadesi yer almaktadır.
Sol El Detayının Metinsel Analizi
Metinde geçen “khâl” (خال) kelimesi, İslam literatüründe et beni, leke veya belirgin nişane anlamlarına gelir ve Peygamber Efendimiz’in iki kürek kemiği arasında bulunan nübüvvet mührüne (şâmetü’n-nübüvve) benzer bir soy bağını, seçilmişliği simgeler. Bu rivayeti diğer ahir zaman aktarımlarından ayıran yegane unsur, işaretin yeridir. Genel kütüphane nüshalarında “sağ el” (اليمنى) ifadesi baskınken, bu spesifik nüshada “el-yusrâ” (اليسرى) yani sol kelimesinin tercih edilmiş olması, metin tenkidi ve kişi teşhisleri açısından tarih boyunca bir kırılma noktası oluşturmuştur. Ahir zamanda siyah sancaklıların başında bulunacak Haşimi gencin tanınma alameti olan bu “sol eldeki mühür”, ana akım rivayetlerin dışına çıkan, fakat yazılı kaynakta tescili bulunan en net eskatolojik fiziksel tasvirlerden biridir.
