Hakikatin Nihai Ölçüsü: Kur’an-ı Kerim’in Önceki Kitapları Tasdiki ve Tahrifleri Arındırması

İlahi kitaplar tarihi incelendiğinde, son ilahi kelam olan Kur’an-ı Kerim’in en temel vazifelerinden birinin, kendinden önceki hak kitapların özünü tasdik etmek ve zamanla insan eliyle tahrif edilmiş, batıl inançlarla kirletilmiş kısımları düzeltmek olduğu görülür. İslam inancına göre Tevrat ve İncil başlangıçta hakikat üzere indirilmişken, tarih sürecinde beşerî müdahalelere maruz kalmış; asıllarına teslis (üçleme) gibi şirk unsurları ve gerçeğe aykırı hurafeler karışmıştır.

Kur’an-ı Kerim ise hem önceki ilahi tebliğlerin özünü onaylamakta hem de bozulmuş, batıl hâle getirilmiş kısımları düzeltip insanlığı hakikate ulaştırmaktadır. Yüce Allah, Kur’an’ın bu kuşatıcı ve hakikati koruyucu vasfını ayetlerde açıkça beyan etmiştir:

“Sana da ey Muhammed, kendinden önceki kitapları tasdik edici ve onlara şahit olarak hak ile Kitab’ı indirdik…” (Maide Suresi, 48. Ayet)

“Bu Kur’an, başka bir dezenformasyon veya uydurma değil, ancak kendinden öncekileri tasdik eden, her şeyi etraflıca açıklayan ve inanan bir topluluk için hidayet ve rahmet olan bir kitaptır.” (Yusuf Suresi, 111. Ayet)

Hz. Yusuf’un Rüyası: On Bir Yıldız, Güneş ve Ay Sembollerinin Ortaklığı

Bu ilahi gerçek, Hz. Yusuf’un rüyası ve Mısır’daki hayatı etrafında şekillenen kıssalarda açıkça görülmektedir. Hz. Yusuf’un çocukken gördüğü ve ailesinin ona secde edeceğini haber veren rüya sembolleri Kur’an ve Tevrat’ta ortak bir şekilde yer alır. Kur’an-ı Kerim’de bu rüya şu şekilde aktarılır:

Hani Yûsuf babasına, “Babacığım! Rüyada on bir yıldız, güneşi ve ayı gördüm; beni onlara secde ederlerken gördüm” demişti. (Yusuf Suresi, 4. Ayet)

Tevrat’ın Yaratılış (Genesis) Kitabı’nda da (Yaratılış 37:9) Hz. Yusuf’un bu rüyayı ailesine anlatırken güneşi, ayı ve on bir yıldızı gördüğü ifade edilerek bu temel semboller korunmuş, iki metin arasındaki ana tema tasdik edilmiştir. Ancak Tevrat’ın bu kısımdan sonraki devam eden anlatımlarında, beşerî kalemlerin müdahalesiyle kıssanın özüne batıl ve yakışıksız rivayetler karışmıştır. Kur’an ise bu tür tahrif edilmiş, hak ile batılın karıştığı detayları arındırarak olayın en saf ve doğru hâlini gözler önüne sermiştir.

Kur’an ve Tevrat Ortaklığında Hz. Yusuf ve Firavun’un Rüyası

Yıllar sonra Mısır’da gerçekleşen Firavun’un rüyası olayında da benzer bir ortaklık göze çarpar. Kur’an-ı Kerim’de bu olay, zindandaki bir kişinin Hz. Yusuf’a gelerek rüyayı sormasıyla aktarılır:

(Zindana varınca), “Yûsuf! Ey doğru sözlü! Rüyada yedi semiz ineği yedi zayıf ineğin yemesi, bir de yedi yeşil başakla diğer yedi kuru başak hakkında bize yorum yap…” (Yusuf Suresi, 46. Ayet)

Aynı olay, Tevrat’ın Yaratılış (Genesis) Kitabı’nın 41. Bölüm (17-24. Baplar) kısmında Firavun’un ağzından benzer sembollerle (yedi semiz ve zayıf inekler, yeşil ve kuru başaklar) dile getirilir. Her iki metin de rüya sembollerinin aynılığı ve çözümün ancak hikmet sahibi Hz. Yusuf tarafından yapılabileceği hususunda birleşir.

Önceki Kitapların Tasdiki ve Tahrif Edilen Yönlerin Arındırılması

Kur’an-ı Kerim, önceki ilahi metinlerin özünü tasdik etmekle birlikte, zamanla içine sokulan tahriflere karşı hakemdir. Ehl-i kitabın metinleri tahrif etmesine dair Kur’an’da şöyle buyrulur:

“Kitap ehlinden öyleleri var ki, dillerini kitapla eğip bükerler; siz onu kitaptan zannedesiniz diye. Hâlbuki o kitaptan değildir. ‘Bu, Allah katındandır’ derler. Oysa o, Allah katından değildir. Bile bile Allah’a karşı yalan söylerler.” (Âl-i İmrân Suresi, 78. Ayet)

Tevrat ve İncil’deki Tahrifatlar ve Batılın Arındırılması

1. Teslis (Üçleme) İnancı ve İncil’deki Bozulmalar: Hz. İsa’ya (a.s.) indirilen hakiki İncil saf tevhit inancını emrederken, daha sonraki yüzyıllarda insan eliyle yazılan metinler ve konsüller kararlarıyla “Baba-Oğul-Kutsal Ruh” şeklindeki teslis inancı Hristiyanlığa sokulmuştur. Kur’an-ı Kerim, bu batıl anlayışı kesin bir dille reddeder ve tevhit inancını arındırır:“Şüphesiz ‘Allah, üçün üçüncüsüdür’ diyenler kâfir olmuşlardır. Hâlbuki bir tek İlah’tan başka hiçbir ilah yoktur…” (Maide Suresi, 73. Ayet) “Ey kitap ehli! Dininizde aşırılık etmeyin ve Allah hakkında ancak gerçeği söyleyin. Meryem oğlu İsa Mesih, ancak Allah’ın elçisi ve O’nun Meryem’e ulaştırdığı kelimesidir… ‘Üçtür’ demeyin, vazgeçin. Şüphesiz Allah ancak bir tek ilahdır…” (Nisa Suresi, 171. Ayet)
2. Peygamberlere Yakıştırılan Yakışıksız İfadeler (Tevrat Tahrifatı): Tevrat’ın mevcut metinlerinde büyük peygamberlere sıklıkla yakıştırılan ahlaka aykırı ve noksan sıfatlar, Kur’an-ı Kerim’in inmesiyle arındırılmış; peygamberlerin masumiyeti ve üstün ahlakı yeniden tescil edilmiştir.

Sonuç

Kur’an-ı Kerim, tahrif fırtınaları arasında değişime uğramış ilahî hakikatlerin üzerindeki sis perdesini aralayarak aslına sadık kısımları tasdik etmiş, batıl hurafeleri, teslis inancını ve beşerî eklemeleri kesin bir dille ayıklamıştır. Hz. Yusuf kıssasındaki on bir yıldız, güneş, ay ve rüya sembollerinde görülen ana hatlardaki benzerlikler ilahî kaynağın birliğine işaret ederken; Tevrat’ın batıl ve tahrif olmuş devam kısımları Kur’an süzgeciyle düzeltilmiştir.