İsrailoğulları’nın “Seçilmişliği” ve Gerçek Anlamı

İsrailoğulları’nın “Seçilmişliği” ve Gerçek Anlamı

Kur’an-ı Kerim’de İsrailoğulları’ndan (Benî İsrâil) bahsedilirken, Allah’ın onlara verdiği nimetler ve bir dönem âlemlere üstün kılınmaları açıkça zikredilir. Örneğin:

• Bakara Suresi 47. ayet: “Ey İsrâiloğulları! Size verdiğim nimeti ve sizi bir zamanlar âlemlere üstün kıldığımı hatırlayın.”
• Bakara Suresi 122. ayet: Benzer ifade tekrarlanır.
• Duhân Suresi 32. ayet ve Câsiye Suresi 16. ayet gibi yerlerde de bu üstün kılınma, peygamberlik, kitap, hükümranlık ve rızık gibi ilahi nimetlerle açıklanır.

Burada kastedilen “seçilmişlik” veya “üstün kılınma”, ırkî, etnik veya kalıcı bir ayrıcalık değildir. Bu, tarihin belirli bir döneminde (özellikle Hz. Musa dönemi ve sonrası) Allah’ın peygamberlerini, mucizelerini, Tevrat’ı ve sorumluluklarını bu kavme yüklemesi anlamındadır. Yani seçilmiş olanlar, Allah’ın elçileri (peygamberler), nebiler ve o dönemin salih kullarıdır. Bu üstünlük, peygamberlik görevi, ilahi vahiy ve sorumluluk taşımakla ilgilidir; soy sop üzerinden devam eden bir “üstün ırk” iddiası değildir.

Günümüzde İsrail’de yaşayanlar veya modern Yahudiler için böyle bir “seçilmişlik” iddiası geçerli değildir. Kur’an, İsrailoğulları’nın tarih boyunca nimetlere nail olduktan sonra nankörlük, ahit bozma, peygamberleri öldürme gibi fiiller nedeniyle lanetlendiklerini ve cezalandırıldıklarını defalarca vurgular (örneğin Bakara 61, Maide 13-20, A’raf 167 vb.). Bu seçilmişlik, takvaya (Allah’a itaate) bağlıdır; ırka veya bugünkü coğrafi konumlara bağlı bir statü değildir. İslam’a göre Allah katında üstünlük ancak takva iledir (Hucurât 13).

Kısaca:

• Geçmişte seçilmiş olanlar, Allah’ın elçileri ve o dönemin iman eden İsrailoğulları’dır.
• Bugün İsrail’de yaşayanlar veya herhangi bir modern grup için kalıcı bir “seçilmiş kavim” statüsü yoktur.

Bu gerçekler, Kur’an’ın açık beyanlarıyla sabittir; ırkçı yorumlar ise ilahi vahye aykırıdır.