Kur’an-ı Kerim’e Göre Kur’an ve İncil Arasındaki Temel Farklılıklar

Kur’an-ı Kerim, önceki semavi kitapları (Tevrat ve İncil’in asıllarını) tasdik ettiğini belirtir. Ancak mevcut İncil’in zamanla tahrif edildiğini, anlamlarının kaydırıldığını veya bir kısmının gizlendiğini ifade eder. Aşağıda, tamamen Kur’an ayetlerine dayalı olarak ana farklılıklar özetlenmiştir.

1. Kitabın Niteliği ve Vahiy

Kur’an, Allah’ın kelamı olarak Hz. Muhammed’e (s.a.v.) Cebrâil aracılığıyla parça parça indirilmiştir. Tamamen lafzî vahiy olup, korunmuştur.
Kur’an, Tevrat ve İncil’i tasdik edici olarak indirildiğini söyler: “O, sana kitabı hak ile ve önündekileri doğrulayıcı olarak indirdi. Tevrat’ı ve İncil’i de indirmişti.” (Âl-i İmrân, 3/3-4).
Ancak Ehl-i Kitab’ın (Yahudi ve Hristiyanlar) kitaplarında tahrif yapıldığı belirtilir: Kelimeleri yerlerinden kaydırma, anlamlarını bozma ve bazı kısımları gizleme gibi (bkz. Mâide 5/13, Nisâ 4/46, Âl-i İmrân 3/78).

2. Tanrı Kavramı (Tevhid)

Kur’an, mutlak tevhidi vurgular: Allah birdir, doğurmaz, doğurulmaz, eşi-ortağı yoktur (İhlâs Suresi).
Teslis (üçlü birlik) ve İsa ile annesi Meryem’in ilah edinilmesi açıkça reddedilir. Allah kıyamet günü Hz. İsa’ya sorar: “Ey Meryem oğlu İsa! İnsanlara ‘Allah’ın dışında beni ve annemi iki ilah edinin’ diye sen mi söyledin?” Hz. İsa ise “Hâşâ! Hakkım olmayan şeyi söylemek bana yakışmaz” diye cevap verir (Mâide 5/116-118).

3. Hz. İsa’nın Statüsü

Kur’an’a göre Hz. İsa, Meryem oğlu, Allah’ın bir peygamberi ve resulüdür. Mucizelerle desteklenmiş, “kelime” ve “ruhtan bir ruh” olarak yaratılmıştır (Nisâ 4/171).
Ancak Allah’ın oğlu veya ilah değildir. “Mesih, Meryem oğlu İsa, ancak Allah’ın resulüdür…” (Nisâ 4/171).
Hristiyanların iddia ettiği gibi çarmıha gerilerek öldürülmemiştir: “Halbuki onu ne öldürdüler ne de çarmıha gerdiler. Fakat onlara (ona) benzetildi… Bilakis Allah onu kendi katına yükseltmiştir.” (Nisâ 4/157-158). Allah onu düşmanlarının elinden kurtarmış ve nezdine almıştır.

4. Kurtuluş ve Ameller

Kur’an’da kurtuluş, Allah’a iman, iyi ameller ve takva ile olur. Hiç kimse başkasının günahını yüklenmez. Ameller tartılır, Allah’ın rahmeti ve adaleti esastır.
İncil’in orijinalinde de hidayet ve nur olduğu belirtilir, ancak Kur’an son ve nesheden (önceki bazı hükümleri kaldıran) kitaptır. Önceki kitapların asıllarını doğrularken, tahrif edilmiş kısımları düzeltir.

5. Üslup ve İçerik

Kur’an, 114 sure halinde, tevhid, kıssalar, ahiret, ahlak ve hükümleri bir arada içeren mucizevi bir üsluba sahiptir. Kıssalar (örneğin Hz. İsa ve Meryem) kısa ve öğreticidir.
Kur’an, önceki kitapların asıllarındaki doğru unsurları tasdik ederken, insan eliyle giren değişiklikleri (tahrif) ortaya koyar. Örneğin Yahudilerin ve Hristiyanların kitaplarını uygulamadıkları, bir kısmını unuttukları belirtilir (Mâide 5/13-15, 66).

6. Genel Değerlendirme (Kur’an Perspektifinden)

Kur’an, Tevrat ve İncil’in asıllarını Allah katından geldiği için tasdik eder, ancak zamanla insanlar tarafından kelimelerin anlamlarının kaydırıldığını, bazı gerçeklerin gizlendiğini veya bozulduğunu haber verir. Bu nedenle Kur’an, son ilahi kitap olarak bütün insanlığa hitap eder ve önceki kitapların korunmuş doğrularını onaylarken, tahrif edilmiş kısımları düzeltir.
Örneğin: “Ey Ehl-i Kitap! Tevrat’ı, İncil’i ve Rabbinizden size indirileni hakkıyla uygulamadıkça hiçbir şey üzere olmazsınız.” (Mâide 5/68).

Bu karşılaştırma, yalnızca Kur’an-ı Kerim’in ayet ve ruhuna dayalıdır. Kur’an, Ehl-i Kitab’ı kendi kitaplarına davet ederken, nihai hakikatin kendisi olduğunu vurgular.