İslam’da Hizipleşmek ve Tefrika Yasağı

İslam’da Hizipleşmek ve Tefrika Yasağı

İslam’da hizipleşmek (tefrika çıkarmak, dinî konularda gruplara ayrılıp birbirinden kopmak, parçalanmak) çok ağır bir şekilde yasaklanmış ve kınanmıştır. Kur’ân-ı Kerim ve hadis-i şerifler bu konuda çok net uyarılar yapar.

Kur’ân-ı Kerim’den ilgili ayetler

1. En’âm Suresi 159. Ayet
   “Dinlerini parça parça edip fırkalara (hiziplere) ayrılanlar var ya, senin onlarla hiçbir ilişkin yoktur. Onların işi ancak Allah’a kalmıştır. Sonra Allah, onlara yapmakta olduklarını haber verecektir.” Bu ayet, dinin bütünlüğünü bozarak gruplara ayrılanların durumunu çok sert bir şekilde ortaya koyar. Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) bile “onlarla hiçbir alakan yoktur” deniliyor.
2. Âl-i İmrân Suresi 103. Ayet
   “Hep birlikte Allah’ın ipine (Kur’ân’a) sımsıkı sarılın. Parçalanıp bölünmeyin. Allah’ın size olan nimetini hatırlayın: Hani siz birbirinize düşmanlar idiniz de O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte O’nun bu nimeti sayesinde kardeş olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında iken sizi oradan da O kurtarmıştı. Umulur ki hidayete eresiniz diye Allah size âyetlerini böyle açıklıyor.” Allah, müslümanları “parçalanıp bölünmeyin” diye açıkça emrediyor ve geçmişteki düşmanlık halinden kardeşliğe geçişi büyük bir nimet olarak hatırlatıyor.
3. Rûm Suresi 31-32. Ayetler
   “… ve müşriklerden olmayın; o müşriklerden ki, dinlerinde ayrılığa düştüler ve her grup (fırka) kendi yanındakiyle böbürlenmektedir.” Burada da din konusunda ayrılığa düşüp her grubun sadece kendi yaptığını beğenmesi kınanıyor.
4. Âl-i İmrân Suresi 105. Ayet
   “Allah’ın âyetleri size geldikten sonra, birbirinize düşenler gibi olmayın. Onlar için büyük bir azap vardır.” Âyetler geldikten sonra bile birbirine düşmek çok büyük tehlike olarak bildiriliyor.

Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) Hadisleri

1. “Cemaatten ayrılan (tefrika çıkaran) kimse, cahiliye ölümü üzere ölmüş olur.”
   (Müslim, İmare 185; Nesâî, Bey’at 27)
2. “Ayrılık yapan bizden değildir.”
   (Münavi’de rivayet edilen anlamıyla – tefrika çıkaran, ümmetten sayılmaz manasında)
3. “Müslüman müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu (düşmana) teslim etmez. Kim kardeşinin ihtiyacını giderirse Allah da onun ihtiyacını giderir…”
   (Buhârî, Mezâlim 3; Müslim, Birr 58)
4. Bir başka rivayette:
   “Ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak, yetmiş ikisi ateştedir, biri kurtulacaktır.”
   (Tirmizî, Fiten 18; Ebû Dâvud, Sünnet 1 – sahih kabul edilen rivayetler) Bu hadis, ümmetin büyük ölçüde tefrikaya düşeceğini haber verirken, kurtuluşun birlik ve sünnete bağlılıkta olduğunu işaret eder.

Sonuç olarak

Kur’ân ve Sünnet, müslümanların tevhid etrafında, Kur’ân ve Sünnet ipine sımsıkı sarılarak birlik içinde olmasını emreder. Hizipleşmek, grupçuluk yapmak, “biz ve onlar” ayrımıyla birbirini dışlamak, böbürlenmek ve düşmanlık beslemek ise hem dünyada fitneye, hem de ahirette ağır azaba sebep olur.

Müslüman, her zaman “Biz müslümanlar Allah’ın kullarıyız, kardeşiz” şuuruyla hareket etmeli, tefrika çıkarmaktan sakınmalıdır. Allah bizleri tefrikadan, hizipleşmekten muhafaza eylesin. Amin.