Mesih (Hz. İsa a.s.) ile İlgili Sahih Hadisler

Mesih (Hz. İsa a.s.) ile İlgili Sahih Hadisler

İslam’da “Mesih” (el-Mesîh), genellikle Hz. İsa (a.s.) için kullanılan bir sıfattır ve Kur’ân-ı Kerîm’de 11 kez “Meryem oğlu İsa Mesih” şeklinde geçer. Hadislerde ise hem Hz. İsa’ya (hakiki Mesih) hem de ahir zamanda çıkacak olan Deccal’e (Mesihü’d-Deccal, yani yalancı Mesih) atıfla kullanılır.

Aşağıda, sahih kaynaklardan (Buhârî, Müslim vb.) derlenmiş bazı önemli hadisleri Türkçe mealleriyle paylaşacağım. Bunlar ağırlıklı olarak Hz. İsa’nın (a.s.) ahir zamanda yeryüzüne inişi (nüzûl-i Îsâ) ile ilgilidir; bu konu hadislerde tevatür derecesinde (kesinlik ifade eden çoklukta) rivayet edilmiştir.

1. Hz. İsa’nın (a.s.) inişi ve Deccal’i öldürmesi

Ebû Hureyre (r.a.)’dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:

“Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, Meryem oğlu İsa’nın adil bir hakem olarak aranıza inmesi yakındır. O, haçı kıracak, domuzu öldürecek, cizyeyi kaldıracak ve mal o kadar çoğalacak ki kimse onu kabul etmeyecek.”

(Buhârî, Büyû’ 102, Mezâlim 31; Müslim, Îmân 242)

2. Hz. İsa’nın (a.s.) iniş yeri ve özellikleri

Ebû Hureyre (r.a.)’dan:

“Meryem oğlu İsa inecek, Deccal’i öldürecek, sonra yeryüzünde kırk yıl kalacak.”

(Müslim, Îmân 247; benzer rivayetler Tirmizî ve İbn Mâce’de)

Başka bir rivayette:

“Îsâ ibn Meryem Şam’ın doğusundaki beyaz minarenin yanına inecek.”

(Ebû Dâvûd, Melâhim 14)

3. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in Hz. İsa’ya (a.s.) yakınlığı

Ebû Hureyre (r.a.)’dan:

“Ben, insanlar içinde dünya ve âhirette Meryem oğlu Îsâ’ya en yakın olanım. Peygamberler anaları başka babaları bir kardeşlerdir; dinleri birdir.”

(Buhârî, Enbiyâ 44; Müslim, Fezâil 145)

4. Hz. İsa’nın (a.s.) imamlığı

Câbir (r.a.)’dan:

“İmamınız kendinizden olduğu halde Meryem oğlu Îsâ aranıza indiği zaman haliniz nice olur?”

(Buhârî, Enbiyâ 49; Müslim, Îmân 155)

5. Kıyamet alâmetleri arasında Hz. İsa’nın inişi

Ebû Hureyre (r.a.)’dan:

“Kıyamet kopmaz tâ ki Meryem oğlu Îsâ ininceye kadar…”

(Müslim, Îmân 242; benzerleri Buhârî ve diğer kaynaklarda)