Tövbe Eden Kul

İnsan olmak, kusursuz olmak demek değildir. Her Âdemoğlu hata yapar, gaflete düşer, günaha bulaşır. Bu, fıtratımızın bir parçasıdır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bu gerçeği en güzel şekilde şöyle buyurmuştur:

“Bütün âdemoğulları günahkârdır, günahkârların en hayırlıları ise tövbe edenlerdir.”
(İbn Mâce, Zühd, 30)

Bu hadis, ümmete hem teselli hem de ufuk açar. Hiçbir kul günahsız değildir; ama günah işledikten sonra kalkıp Rabbine yönelen, kalbiyle pişman olan, o günahı terk eden ve aff dileyen kul, bütün günahkârlar arasında en üstün olanıdır. Çünkü tövbe, sadece hatayı silen değil, hatayı fırsata çeviren bir rahmettir.

Efendimiz (s.a.v.) başka bir hadis-i şerifte bu rahmetin derinliğini şöyle müjdeler:

“Günahından tam olarak dönüp tövbe eden, onu hiç işlememiş gibidir.”
(İbn Mâce, Zühd 30; et-Taberânî, el-Mu’cemü’l-kebîr, 10/150)

Ve yine:

“Eğer siz günah işlemeseydiniz, Allah sizi helak eder ve yerinize, günah işleyip peşinden tövbe eden kullar yaratırdı. Çünkü Allah, tövbe edenleri sever.”
(Müslim, Tevbe 9)

Bu üç hadis bir araya geldiğinde ortaya çıkan mesaj çok nettir:

• İnsan günahkârdır,
• Günahkârların en hayırlısı tövbe edendir,
• Tövbe eden ise günahı hiç işlememiş gibi temizlenir,
• Ve Allah, tövbe eden kullarını sever.

Hiç günah işlemeyen bir toplum olsa, bu sevginin en güzel tecellisi olan “tövbe” yaşanmazdı. Tövbe, insanın acziyetini Rabbine sunması, gözyaşlarıyla af dilemesi, hatasından ders alıp daha iyi bir kul olmaya çalışmasıdır. Bu yüzden tövbe eden kul, Allah’ın sevgisine mazhar olan en kıymetli kullardan olur.

Kur’ân-ı Kerîm bu müjdeyi âyet metinleriyle şöyle verir:

Zümer Sûresi, 53. Âyet:
قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
Meâli: “De ki: Ey kendilerine kötülük edip aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah, bütün günahları bağışlar. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.”

Tahrîm Sûresi, 8. Âyet:
يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا تُوبُٓوا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَصُوحًاۜ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَهُۚ نُورُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْد۪يهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَٓا اَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَٓاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ
Meâli: “Ey iman edenler! Allah’a samimi bir tövbe ile tevbe ediniz. Umulur ki Rabbiniz sizin kötülüklerinizi örter ve sizi altlarından ırmaklar akan cennetlere sokar. O gün Allah, Peygamberi ve onunla birlikte iman edenleri utandırmaz. Onların nurları önlerinden ve sağ taraflarından gider. Şöyle derler: “Rabbimiz! Nurumuzu bizim için tamamla ve bizi bağışla. Şüphesiz sen her şeye gücü yetensin.””

Bakara Sûresi, 37. Âyet:
فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٍۢ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
Meâli: “Sonra Âdem, Rabbinden kelimeler aldı (öğrendi). Bunun üzerine (Allah) onun tövbesini kabul etti. Şüphesiz O, tövbeleri çok kabul eden, çok merhamet edendir.”

Nisâ Sûresi, 17. Âyet:
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عِندَ اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
Meâli: “Allah’ın kabul edeceği tövbe, ancak bilmeden kötülük edip de sonra tez elden tövbe edenlerin tövbesidir. İşte Allah onların tövbesini kabul eder. Allah her şeyi hakkıyla bilendir, hikmet sahibidir.”

Günah işlemek insanı bitirmez; asıl bitiren, günahı normal görmek ve tövbeyi ertelemektir. Tövbe ise insanı yeniden inşa eder, kalbi parlatır, defteri temizler ve “hiç günah işlememiş gibi” bir hayata kapı açar.

Ey Rabbimiz! Günahlarımızı bağışla, tövbelerimizi kabul et. Bizi ümitsizliğe düşürme, rahmetinden mahrum bırakma. Kalplerimizi nasuh tövbeyle doldur, Affınla bizi kuşat, sevginle şereflendir. Bizi, tövbenin nuruyla aydınlanmış kullarından eyle. Âmin.

Tövbe kapısı son nefese kadar açık; o kapıdan giren, en kıymetli hazineyi bulmuş olur.