İsrafil Aleyhisselam Hakkında İslam’ın Öğretileri

İsrafil Aleyhisselam Hakkında İslam’ın Öğretileri

İslam inancına göre İsrafil Aleyhisselam, dört büyük melekten biri olup Cebrail, Mikail ve Azrail ile birlikte anılır. En önemli ve en bilinen görevi, Allah Teâlâ’nın emriyle Sûr adı verilen boruya üflemektir. Bu üfleyiş, kıyametin kopuşunu ve ardından yeniden dirilişi başlatacaktır. Kur’ân-ı Kerîm’de İsrafil’in adı doğrudan zikredilmemekle beraber, Sûr’a üfleme olayı pek çok ayette detaylı olarak anlatılır. Hadis-i şeriflerde ise bu görevin İsrafil Aleyhisselam’a ait olduğu açıkça belirtilir.

Kur’ân-ı Kerîm’de Sûr’a Üfleme ile İlgili Ayetler

Kur’ân’da genellikle Sûr’a iki kez üfleneceği haber verilir:

• Birinci üfleme (nefha-i ûlâ / saika): Kıyametin kopuşu ve canlıların ölümü.
• İkinci üfleme (nefha-i sâniye / ba’s): Yeniden diriliş ve mahşere toplanma.

Başlıca ayetler şunlardır:

1. Zümer Suresi 68. Ayet:
      “Sûr’a üflenince, Allah’ın diledikleri hariç, göklerde ve yerde kimler varsa hepsi çarpılıp ölür. Sonra ona bir daha üflenince, bir de bakarsın ki onlar ayağa kalkmış, etrafa bakıyorlar.”
      Bu ayet, iki üflemeyi en açık şekilde ifade eder.
2. Neml Suresi 87. Ayet:
      “Sûr’a üflendiği gün, Allah’ın diledikleri dışında göklerde ve yerde bulunanların hepsi dehşet içinde kalır; hepsi boyun eğmiş olarak O’na gelirler.”
      Kıyametin korku ve dehşetini vurgular.
3. Hâkka Suresi 13-15. Ayetler:
      “Sûr’a bir tek üfürülüş üfürülünce, yeryüzü ve dağlar kaldırılıp tek bir çarpışla çarpılınca, işte o gün vakıa (kıyamet) kopmuş olur.”
      Kıyametin ani ve yıkıcı başlangıcını tasvir eder.
4. Yâsîn Suresi 51. Ayet:
      “Sûr’a üfürülür; bir de bakarsın ki onlar kabirlerinden çıkmış, Rablerine doğru koşuşuyorlar.”
      Diriliş ve mahşere doğru akın akın gidişi anlatır.

Diğer ilgili ayetler: Kehf 99, Tâhâ 102, Kâf 20, Nebe’ 18.

Bu ayetler, Sûr’un üflenmesinin evrenin sonunu ve yeni bir başlangıcı işaret ettiğini gösterir. İsrafil’in adı geçmese de, tefsir âlimleri ve hadisler bu görevin ona ait olduğunu belirtir.

Hadis-i Şeriflerde İsrafil ve Sûr

Sahih hadis kaynaklarında İsrafil Aleyhisselam’ın adı açıkça zikredilir ve görevi detaylandırılır:

1. İsrafil’in sürekli bekleyişi:
      Resûlullah (s.a.v.) buyurur: “Sûr’un sahibi (İsrafil) ağzını Sûr’a dayamış, alnını eğmiş, kulağını dikmiş, ne zaman emrolunursa üflemek için bekliyor.”
      (Tirmizî, Fiten 10; Ahmed b. Hanbel, Müsned – hasen/sahih)
2. Dört büyük melekle yapılan dua:
      Hz. Âişe (r.anha) anlatır: Resûlullah (s.a.v.) gece namazında şöyle dua ederdi: “Ey Cebrail’in, Mikâil’in ve İsrafil’in Rabbi olan Allah’ım! Göklerin ve yerin Yaratıcısı…”
      (Müslim, Müsâfirîn 200; Tirmizî, Daavât 31)
3. Sûr’un şekli:
      “Sûr, boynuz şeklindedir.”
      (Ebû Dâvûd, Sünnet 24; Tirmizî, Tefsîr 39 – sahih)

Bu rivayetler, İsrafil Aleyhisselam’ın kıyamet sürecindeki vazgeçilmez rolünü ve Allah’a mutlak itaatini vurgular.

Sonuç: Kıyametin ve Dirilişin Habercisi

İsrafil Aleyhisselam, Allah’a en yakın (mukarreb) meleklerden biri olarak dünya hayatının sonunu ve ahiret hayatının başlangıcını simgeleyen büyük bir görevi üstlenir. Sûr’a üfleyişi, bize amellerimizin hesabının sorulacağı o büyük günü hatırlatır. Asıl olan, kıyametten korkmak değil, ona hazırlanmaktır: Sağlam iman, salih amel ve takva ile.

Allah Teâlâ hepimizi kıyamet dehşetinden korusun ve İsrafil’in Sûr’undan sonra dirildiğimizde huzuruna yüz akıyla varan kullarından eylesin. Âmin.