Cennet Zayıfların, Cehennem Kibirlinin Yurdudur

Cennet Zayıfların, Cehennem Kibirlinin Yurdudur

Hayatın aldatıcı terazisinde güç, servet, makam ve gösteriş ağır basar. İnsanlar genellikle güçlü görüneni yüceltir, zayıf ve hor görüleni ezer geçer. Oysa Rabbimizin terazisi bambaşkadır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadis-i şerifte bu gerçeği şöyle buyurur:

“Size cennet ehlini haber vereyim mi? Her zayıf ve hor görülen kimsedir ki, eğer Allah’a yemin ederse Allah onu yemininde doğru çıkarır. Size cehennem ehlini haber vereyim mi? Her sert, kaba, cimri ve kibirli kimsedir.”
(Müslim, Cennet 47; Buhârî, Eymân 9, Tefsîr 68)

Bu hadis, dünya gözüyle bakıldığında “değersiz” görülenlerin aslında Allah katında en değerli olabileceğini haykırır. “Zayıf ve hor görülen”den kasıt, maddi güçsüzlükten öte, tevazu sahibi, kendini Allah karşısında küçük gören, kibirden arınmış, kalbi yumuşak müminlerdir. Öyle samimi ve ihlaslıdırlar ki, dua ettiklerinde, Allah’a yemin ettiklerinde Rabbimiz o yemini boşa çıkarmaz; isteklerini verir.

Karşısında ise cehennem ehli: Sert kalpli, kaba saba, cimri, kibirle şişmiş kimseler. Bunlar hakikati kabul etmez, insanları küçümser, mal biriktirip infak etmez, yürürken bile kasıla kasıla giderler. Kibirleri onları kör eder; tevazu ise yükseltir.

Efendimiz (s.a.v.) başka hadislerinde de bu ölçüyü defalarca vurgular:

“Kalbinde hardal tanesi kadar kibir bulunan kimse cennete giremez.”
(Müslim, Îmân 147)

Kibir zerre kadar bile olsa kalbi zehirler. Hakka razı olmamak, insanları küçük görmektir kibir. Güzellikten hoşlanmak kibir değildir; Allah güzeldir, güzeli sever. Ama kibir, hakkı inkâr ve insanları hor görmektir.

“Allah Teâlâ bana vahyetti: O kadar mütevazı olun ki, kimse kimseye böbürlenmesin, kimse kimseye zulmetmesin.”
(Müslim, Cennet 64)

Tevazu sadece bir ahlak değil; zulmü önleyen, kardeşliği koruyan ilahi emirdir.

“Allah için tevazu gösteren kulunu Allah kıyamet günü yükseltir.”
(Müslim, Birr 69)

Tevazu alçaltmaz; aksine Allah katında yüceltir. Kibir ise insanı en aşağılara indirir.

Bir başka rivayette cennet ile cehennem arasında geçen diyalog her şeyi özetler:

Cennet ile cehennem münakaşa eder. Cehennem: “Bende zorbalar ve kibirliler var” der. Cennet: “Bende zayıflar ve yoksullar var” der.
(Buhârî ve Müslim’de benzer ifadeler)

Cennet tevazu ve acziyet ehline, cehennem kibir ve zorbalık ehline mahsustur.

Ey kardeşlerim,

Bugün kendimize soralım: Kalbimizde kibir zerresi var mı? Zayıf görünen bir mümini gördüğümüzde nasıl davranıyoruz? Dua ederken ne kadar samimiyiz, ne kadar tevazu içindeyiz?

Dünya makamları, servetler gelip geçicidir. Asıl kalıcı olan, Allah katındaki derecedir. Tevazuyu kuşanalım ki Rabbimiz bizi yükseltsin. Kibirden uzak duralım ki cehennemden korunsun.

Allah hepimizi bu hadis-i şerifin nuruyla amel eden, tevazu ehli kullarından eylesin. Âmin.