İslam Dinini İnkar Eden Bir Liderin Peşinden Gidilir mi?

İslam Dinini İnkar Eden Bir Liderin Peşinden Gidilir mi?

Kur’an-ı Kerim ve sahih hadis-i şerifler, bir liderin veya yöneticinin İslam dinini açıkça inkar etmesi (küfrü iltizam etmesi) durumunda ona itaat edilmemesi gerektiğini net bir şekilde ortaya koymaktadır. Müslümanlar, Allah’a ve Resulü’ne itaati her şeyin üstünde tutmakla yükümlüdür. Aşağıda ilgili ayet ve hadislerle konuyu açıklayalım.

1. Allah ve Resulü’ne İtaat Emri

Kur’an-ı Kerim’de itaatin sınırı çok açıktır:

• Nisa Suresi 59. Ayet
  “Ey iman edenler! Allah’a itaat edin. Peygamber’e itaat edin ve sizden olan ulu’l-emre (emir sahiplerine) de itaat edin. Herhangi bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz; Allah’a ve ahiret gününe gerçekten inanıyorsanız, onu Allah’a ve Peygamber’e arz edin (onların hükmüne götürün). Bu, daha hayırlı ve sonuç bakımından daha güzeldir.”

Bu ayet, ulu’l-emre (yöneticilere) itaati emrederken, itaatin Allah ve Resulü’nün hükümleriyle sınırlı olduğunu gösterir. Anlaşmazlık durumunda hüküm Allah ve Resulü’ne aittir.

• Ahzab Suresi 36. Ayet
  “Allah ve Resulü bir iş hakkında hüküm verdiği zaman, bir mümin erkek ve mümin kadın için artık kendi işlerinde tercih hakkı yoktur. Kim Allah’a ve Resulü’ne karşı gelirse, apaçık bir sapıklığa düşmüştür.”

Allah ve Resulü’nün hükmü varken, başka bir merciye (inkarcı lidere) tabi olmak sapıklıktır.

2. Allah’ın İndirdiği ile Hükmetmeyenler Hakkında Ayetler (Maide Suresi)

Bu ayetler, İslam hükümlerini reddeden ve onun yerine başka hükümler koyanların durumunu bildirir:

• Maide Suresi 44. Ayet
  “…Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar kâfirlerin ta kendileridir.”
• Maide Suresi 45. Ayet
  “…Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar zalimlerin ta kendileridir.”
• Maide Suresi 47. Ayet
  “…Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar fasıkların ta kendileridir.”

Bu ayetlerde “kâfirler”, “zalimler” ve “fasıklar” ifadeleri kullanılır. İslam âlimlerinin çoğunluğu, Allah’ın indirdiği hükümleri açıkça inkâr ederek reddeden ve yerine küfür hükümleri koyan kimselerin büyük küfür (küfr-ü ekber) işlediğini, yani dinden çıktığını belirtir. Böyle bir liderin peşinden gitmek, onun küfrüne rıza göstermek ve ona itaat etmek anlamına gelir ki bu da kişiyi tehlikeye sokar.

3. Hadis-i Şeriflerde Sınır Çok Net Çizilir

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) yöneticilere itaati emrederken açık bir istisna koymuştur:

• Hadis (Buhari, Müslim, Ebu Davud vb. rivayet)
  Hz. Ubade bin Samit (r.a.) anlatıyor:
  “Resulullah (s.a.v.)’e bey’at ettik: … zorlukta ve kolaylıkta, sevindirici ve üzücü hallerde, başkaları bize tercih edildiğinde (bile) ona itaat edeceğimize… Ancak bizi Allah’a isyana sürükleyen bir işte itaat yoktur.“
  Başka bir rivayette:
  “Müslüman kişi, Allah’a isyan olmayan hususlarda yöneticiye itaat eder. Allah’a isyan emredilirse itaat yoktur.“
• Başka bir hadis (Müslim)
  “İtaat ancak ma’ruf (İslam’a uygun) olanda olur.”
• Açık küfür durumunda
  Peygamber Efendimiz (s.a.v.):
  “Kim bir açık küfür (küfr-ü sarih) görürse ve yanında bunu değiştirecek bir güç yoksa, Allah’tan gelen açık bir delil ile onu reddetsin (kalbiyle buğzetsin).”

Bu hadisler gösterir ki, liderin emri Allah’a isyan veya açık küfür içeriyorsa itaat edilmez. İslam’ı inkâr eden bir liderin peşinden gitmek, onun küfrüne destek olmak demektir.

Sonuç

İslam dinini açıkça inkâr eden (Allah’ı, peygamberi, Kur’an’ı veya İslam’ın temel hükümlerini reddeden) bir liderin peşinden gitmek caiz değildir. Böyle bir lidere itaat, ancak Allah’a isyan olmayan sınırlı konularda düşünülebilir; küfür ve isyan emrediyorsa kesinlikle itaat yoktur. Müslüman, her durumda Allah ve Resulü’nün yolunu tercih etmeli, küfre rıza göstermemelidir.

“Kim Allah’a ve Resulü’ne itaat ederse, işte onlar Allah’ın kendilerine nimet verdiği peygamberler, sıddıklar, şehitler ve salihlerle beraberdir. Bunlar ne güzel arkadaştır!” (Nisa, 69)

Allah bizleri küfürden ve küfrün peşinden gidenlerden korusun. Amin.