Hz. Zekeriya Aleyhisselam: Duası Kabul Olan Salih Peygamber

Hz. Zekeriya Aleyhisselam: Duası Kabul Olan Salih Peygamber

Hz. Zekeriya (a.s.), İsrailoğulları’na gönderilen peygamberlerden biri olup, soyu Hz. Süleyman (a.s.)’a dayanır. Kur’ân-ı Kerîm’de adı Âl-i İmrân, Meryem ve Enbiyâ surelerinde geçer. O, Hz. Meryem’in bakımını üstlenen, Beytü’l-Makdis’te ibadetle meşgul olan salih bir kul ve peygamberdir. En çok bilinen özelliği, ileri yaşta ve eşi kısır olmasına rağmen Rabbine ettiği samimi dua ile oğlu Hz. Yahya’yı (a.s.) müjdelenmesidir.

Kur’ân-ı Kerîm’de Hz. Zekeriya’nın kıssası şöyle anlatılır:

Hemen Rabbi onu (Meryem’i) güzel bir kabulle kabul etti ve onu güzel bir bitki gibi yetiştirdi. Bakımını da Zekeriya‘ya yükledi. Zekeriya ne zaman mihraba (Meryem’in bulunduğu yere) girse, onun yanında bir rızık bulurdu: “Meryem! Bu sana nereden geliyor?” derdi. O da: “Bu, Allah katındandır. Şüphesiz Allah dilediğine hesapsız rızık verendir” derdi.
Orada Zekeriya Rabbine dua etti: “Rabbim! Bana katından tertemiz bir soy armağan et. Şüphesiz sen duayı hakkıyla işitensin.”
(Âl-i İmrân Suresi, 37-38)

Bu dua sırasında, namaz kılan Hz. Zekeriya’ya melekler şöyle müjde verir:

Zekeriya mabette namaz kılarken melekler ona: “Allah sana, kendisinden gelen bir kelimeyi (Hz. İsa’yı) doğrulayıcı, efendi, nefsine hâkim ve salihlerden bir peygamber olarak Yahya‘yı müjdeler” diye seslendiler.
(Âl-i İmrân Suresi, 39)

Hz. Zekeriya bu müjde üzerine bir alâmet ister:

Zekeriya: “Rabbim! (Bana bir alâmet ver)” dedi. Allah: “Senin alâmetin, insanlarla üç gün konuşamaman, ancak işaretleşmendir. Rabbini çok zikret ve akşam-sabah tesbih et” buyurdu.
(Âl-i İmrân Suresi, 41)

Meryem Suresi’nde ise duası daha detaylı anlatılır:

(Bu,) Rabbinin kulu Zekeriya‘ya olan rahmetinin zikridir. Hani o Rabbine gizli bir sesle yalvarmıştı: “Rabbim! Kemiklerim gevşedi, başımda saç sakal ağardı. Sana yaptığım dualarda (cevapsız kalmadım, mahrum olmadım). Ben benden sonraki yakınlarımdan (kötü hallerinden) korkuyorum. Karım da kısırdır. Katından bana bir veli (evlat) ver ki, bana ve Yakub soyuna varis olsun. Rabbim, onu razı olunmuş kıl.”
(Meryem Suresi, 2-6)

Allah’ın cevabı:

Ey Zekeriya! Biz seni adı Yahya olan biriyle müjdeliyoruz. Daha önce kimseye bu adı vermemiştik.
(Meryem Suresi, 7)

Başka surelerde de adı salih kullar arasında zikredilir:

Zekeriya‘yı, Yahya’yı, İsa’yı ve İlyas’ı da (hidayete erdirdik). Hepsi salihlerdendir.
(En’âm Suresi, 85)

Hz. Zekeriya’nın duası, ümitsizlik anında bile Allah’a yönelmenin, samimi niyazın ve tevekkülün en güzel örneklerindendir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in hadislerinde doğrudan Hz. Zekeriya’ya atıf yapan rivayetler sınırlı olsa da, onun duası İslam’da kabul olmuş dualar arasında yer alır ve müminlere ilham kaynağıdır.

Hz. Zekeriya, kavminin zulmüne uğramış, bir ağaç kovuğuna sığınmışken şehit edilmiştir. Bu olay, peygamberlerin ne kadar çile çektiğini ve Allah yolunda fedakârlığın zirvesini gösterir.

Sonuç olarak, Hz. Zekeriya (a.s.) bize şunu öğretir: Yaş ne kadar ilerlerse ilerlesin, imkânsız görünen ne kadar zor olursa olsun; dua, ihlâs ve teslimiyetle Allah’a yönelmek, rahmet kapılarını açar. “Şüphesiz Rabbim duayı hakkıyla işitendir” diyen bir peygamberin duası, bugün de ümmete umut ve ders olmaya devam eder.